علوم مدیریت نوین

بررسی اثربخشی یادگیری­ترکیبی در آموزش کارآفرینی

فاطمه شفیقی، بهزاد شوقی

چکيده

آموزش یکی از استراتژی هایی است که می توان با کمک آن خلاقیت و نوآوری را که از اصلی ترین ارکان کارآفرینی هستند را در کارکنان پرورش داد و بدین طریق سازمان ها را کارا و پویا نگه داشت. اما امروزه در نتیجه ی افزایش درجه پیچیدگی ها و توسعه روز افزون تخصص ها در قرون اخیر، آموزش های سنتی برای رفع نیاز های آموزشی کارکنان و اداره امور سازمان کافی نیست به طوری که آموزش الکترونیکی با داشتن ویژگی هایی همچون افزایش کیفیت یادگیری، سهولت دسترسی به حجم بالایی از اطلاعات، و کاهش هزینه های آموزشی در حال جایگزین شدن با شیوه های آموزش سنتی است و از طرف دیگر تحقیقات نشان داده است که آموزش های الکترونیکی صرف، نیز دارای محدودیت هایی از قبیل نبود تعاملات انسانی و عاطفی، تاخیر در ارائه بازخورد و کاهش انگیزش در فراگیران برای مطالعه موضوعات آنلاین است و نمی توانند به طورکامل جایگزین آموزش سنتی(چهره به چهره) شوند. بنابراین با وجود مزایا و معایب هر دو روش آموزشی متخصصان امور آموزشی­سعی می کنند تا روش های مختلف را با هم ترکیب کنند و معتقدند که یادگیری ترکیبی، یک رویکرد امیدبخش برای حل این مشکلات است یادگیری ترکیبی به عنوان یک سازو کار جدید بر استفاده متنوع و گسترده از روش های یادگیری تاکید دارد. این رویکرد به عنوان یک روش یادگیری شامل یادگیری چهره به چهره و ترکیبی از وسایل ارتباطی مختلف است. لذا پژوهش حاضر با روش مروری-تحلیلی بر آن است تا ضمن بررسی مفهوم شناسی یادگیری ترکیبی، استر اتژیها و مدلهای آن، به بررسی اثر بخشی یادگیری ترکیبی در آموزش کارآفرینی پرداخته و آن را از جنبه های مختلف( هزینه- اثر بخشی ، یاد دهی- یادگیری) در سازمانها مورد بررسی قرار دهد.

واژه‌هاي كليدي: خلاقیت، نوآوری، کارآفرینی، آموزش، یادگیری ترکیبی

منبع: اولین همایش ملی مدیریت آموزشی در نظر و عمل، 10 بهمن 1390