بررسی ارتباط میان روش حل مسأله شهودی با خلاقیت کارکنان

 

رضا شفیع زاده ، امیر حسین محمد داوودی، بهزاد شوقی

 

 

چکیده

این پژوهش با هدف بررسي ارتباط میان روش حل مسأله شهودی با خلاقیت کارکنان و ابعاد آن شامل ابتکار، انعطاف پذیری، بسط و سیالی در شرکت کاریزان خودرو شهرصنعتی کاوه در سال 1390  صورت گرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل 260 نفر از کارکنان بود که از این میان با استفاده از جدول جسی و مورگان و روش نمونه گیری تصادفی ساده 152 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. روش جمع­آوري داده­ها بر اساس مصاحبه و پرسشنامه انجام گرفت. پایایی پرسشنامه ها با استفاده  از روش آلفای کرونباخ برای پرسشنامه خلاقیت تورنس، 9123/0 و برای پرسشنامه حل مسأله شهودی 8829/0   به دست آمد و همین طور از روايي محتوا به منظور آزمون روايي پرسشنامه ها استفاده شد که بدین منظور پرسشنامه ها مورد تأیید متخصصین مربوطه قرار گرفت. تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده از اجرای پرسشنامه ها از طریق نرم افزار spss  در دو بخش توصیفی (فراوانی ،فراوانی درصدی،میانگین، انحراف استاندارد) و استنباطی (رگرسیون چند متغیره،آزمون همبستگی اسپیرمن و آزمون آزمون نرمال بودن کولموگروف –اسمیرنف) انجام پذیرفت. نتایج تحقيق نشان داد كه ارتباط معناداری بین روش حل مسأله شهودی با خلاقیت کارکنان و ابعاد آن وجود دارد.

 

واژه­هاي كليدي: حل مسأله شهودی ، خلاقیت، ابتکار، انعطاف پذیری

 

منبع: دومین کنفرانس بین المللی استراتژی ها و تکنیک های کشف و حل مسأله، تهران،1390