علوم مدیریت نوین

تبیین ارتباط میان رهبری تحول آفرین و خلاقیت کارکنان

بهزاد شوقی، علی رضایی، حسین رضایی

چکیده

   این پژوهش با هدف بررسي ارتباط میان رهبری تحول آفرین و ابعاد آن (نفوذ آرمانی، انگیزش الهام بخش، برانگیختگی ذهنی و توجه و ملاحضات فردی) با خلاقیت کارکنان شرکت لاستیک پارس ساوه در سال 1390  صورت گرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل 230 نفر از کارکنان بود که از این میان با استفاده از جدول جسی و مورگان و روش نمونه گیری تصادفی ساده 140 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. روش جمع­آوري داده­ها بر اساس مصاحبه و پرسشنامه انجام گرفت. پایایی پرسشنامه ها با استفاده  از روش آلفای کرونباخ برای پرسشنامه رهبری تحول آفرین(MLQ)، 8823/0 و برای پرسشنامه خلاقیت رندسیپ 9084/0  به دست آمد و همین طور از روايي محتوا به منظور آزمون روايي پرسشنامه استفاده شد که بدین منظور پرسشنامه ها مورد تأیید متخصصین قرار گرفت. تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده از اجرای پرسشنامه ها از طریق نرم افزار spss  در دو بخش توصیفی (فراوانی ،فراوانی درصدی،میانگین، انحراف استاندارد) واستنباطی (رگرسیون چند متغیره،ضریب همبستگی پیرسون و آزمون شاپیرو –ویلک) انجام پذیرفت. نتایج تحقيق نشان داد كه ارتباط معناداری بین خلاقیت کارکنان با رهبری تحول آفرین و ابعاد آن وجود دارد. همچنین یافته ها نشان داد که بین ابعاد رهبری تحول آفرین  ارتباط معنا دار وجود دارد.

واژه­هاي كليدي: خلاقیت کارکنان، رهبری تحول آفرین، نفوذ آرمانی، انگیزش الهام بخش